جواب خود آزمایی های درس پنجم عروض پیش دانشگاهی :

ـ درس پنجم : 

1- در هر زباني بعضي كلمات ( به تنهايي يا درجمله ) داراي دو يا احياناً چند تلفّظ هستند و گوينده اختيار دارد هر كدام را كه مي خواهد به كار ببرد كه اين گونه اختيارات خود بر دو نوع است .

2- الف :‌ امكان حذف همزه ـ در فارسي اگر قبل از همزه ي آغاز هجا ،‌ حرف صامتي بيايد ، همزه را مي توان حذف  كرد ، مثلاً واژه ي « آب » ‌اگر قبل از آن صامتي ماننــد « ر‌»بياوريم ،‌همزه را مي شود حذف كرد. مثلاً « دَر ، آب »« ــ ،‌ ــ u »را بگوييـــم « دَ ،‌ راب »« u ، ــ u »يا « از اين »« ــ ، ــ» را بگوييم« ازين »«u  ــ »

ب : تغيير كميّت مصوّت ها ـ ‌شاعر در موارد خاصّي مختار است كه به ضرورت وزن شعر ، مصوّت كوتاه را بلند و يا مصوّت بلند را كوتاه تلفّظ كنـــد.

مثلاًدر بيت مقابل :« نبيني باغبان چون گل بكارد / چه مايه غم خورد تا گل بر آرد» در ركن اوّل مصرع دوّم ، هجاي سوّم كه كوتاه است : طبق قاعده مي توان بلند حساب كرد. (چِ ما يِ )(u ـ ـ )

يا در بيت« در چنان روز مرا آرزويي خواهد بود  /  آرزويي كه همي داردم اكنون پژمان »در مصرع اوّل ، ركن سوّم ،  هجاي دوّم كه بلند است ؛ طبق قاعده كوتاه محسوب مي شود  «آرزويي » در مصرع اوّل « ـ u u ـ »

4- اگر مصوّت بلند  «ي » در ميان كلمه اي ساده يا كلمه اي با پسوند يا پيشوند يا ضمير متّصل باشد. مثال « زِياد ، u ــ u » « بِيا مــوز ، u ــ ــ u » مصوّت  «و»‌دركلمات تك هجايي مانند « مو ، جو و . . .  » هيچ گاه كوتاه محسوب نمي شود.

امّا در كلمه ي « سو »‌در حال اضافه ممكن است كوتاه  شـــود .

5- نواي ني ( هجاي سوّم يِ بلند محسوب مي شود . ) تو گفتي ( هجاي اوّل تُ بلند تلفّظ شده است . )‌ بهانه ( هجاي سوّم نِ بلند تلفّظ شده است .) بازي دهر (‌ هجاي دوّم« زي »كوتاه محسوب شده است . )‌ درخت دوستي (هجاي سوّم تِ بلند محسوب شده است . ) سبوي آب ( هجاي دوّم « بـو » كوتاه محسوب شده است . شــب و روز

( هجاي دوّم بُ بلند محسوب شده است . )‌جادويي (‌هجاي دوّم «‌دو» كوتاه تلفّظ شده است . دل پاك ( هجاي دوّم بلند تلفّظ شده است . سوي من (‌هجاي اوّل«سو»كوتاه تلفّظ شده است. ) سوي من (‌ اختيارات شاعري ندارد . ) آري آنــــان ( هجاي دوّم « ري » كوناه محسوب شده است .

6- مردفكن ، تيرنداز ، خوش آهنگ ، ازيشان 

7- (‌ پاسخ خود آزمايي به شرح ذيل است. )

چُ خا هي كِ نا مَتْ بُ وَدْ جا وِ دانْ       «‌ در مصراع دوّم ، ركن دوّم ، هجاي سوّم

مَ كُن نـا  مِ ني كِ بُ زُرْ گانْ نِ هان      ( كِ) بلند تلفّظ مي شود . »

u ــ ــ‌ ، u  ــ ــ ،u ــ ــ ، u ــ

فَعولـن ، فَعـولــن ،‌فعولــن ،‌فَعَل

******

‌با غِ بانْ گَر چَنـدْ رو زي صُحْ بَ تِ گُلْ با يَ دَشْ        «‌در مصراع اوّل ،‌ ركن سوّم

بَر جَ فا يِ  خا رِ  هِج رانْ صَب رِ  بُل بُل با يَ دَشْ        هجاي سوّم (تِ) بلند تلفّظ

ــ u ـ ـ ،‌ ــ  u ــ  ـــ ،‌ ــ u ــ ــ ،‌ ــ u ــ        مي شود. هم چنين در مصراع دوّم

فاعـلاتن ، فاعـــلاتن  ،  فاعــلاتن ،‌ فاعـ‌لن           ركن اوّل ،‌ هجاي چهارم  يِ بلند

                                                                 تلفّظ مي شــــود .»

******‌

چُ تُ خُــد كُ ني اَخْ تَ رِ خيش را  بَــد             «‌درمصرع اوّل ،‌ركن اوّل ، هجاي

مَ دا  رَز    فَ لَك چَشم ني كَخ تَ ري را              دوّم (ت)ُ بلندتلفّظ مي شود. ودر

u ــ ــ ، u ــ ــ ، u ـــ ـــ ،‌ u ــ ــ                ركن سوّم هجاي دوّم(ر)ِبلندتلفّظ

فعولــن ،‌فعولـــن ، فعولــن ،‌فعولــن               مي شود و هم جنين در مصرع دوّم ركن اوّل هجاي سوّم و ركن سوّم،هجاي دوّم، حذف همزه صورت گرفته است .»

******

اَ گَر  تُ   زِ آ موخ تَــن سَر نَ تا بي              « در مصرع اوّل ، ركــن اوّل ، هجاي

بَ جو يَد سَ رِ تُ هَ مي سَر وَ ري را               سوّم (ت)ُبلند تلفّظ شده اسـت ودر

u ــ ــ ، u ــ ــ ،‌u ــ ــ ، u ــ ــ               مصرع دوّم،‌ركن دوّم ،‌هجــاي دوّم(رِ) 

فعولــن ، فعولــن ،‌فعولــن ،‌فعولــن            و سوّم (ت)ُ بلند تلفّظ مي شود.»

******

هَ مِ بَر گِ بو  دَن  ه َ مي ساخ تي                   « درمصراع اوّل،ركن اوّل،هجاي دوّم

بِ تَد بي رِ رَف تَن نَ پَر داخ تي                    (م)ِ ،‌ بلند تلفّظ شده است .»

 u ــ ــ ،‌ u ــ ــ ، u ــ ــ ، u ـ

فعولــن ، فعولــن ، فعولــن، فَعَل

******

شُد مو سِ مِ سَب زِ وَ تَ ما شا           « در مصرع اوّل ، ركن دوّم ، هجاي چهارم

بَرخي زُ بِ يا  بِ سو يِ صَح را          (واوعطف) بلند محســوب شـــده اسـت.»

ــ ــ u ، u ــ u  ــ ، u ــ ــ             

مفعول ، مفاعلــــن ،‌ فعولــن

******

سو يِ چا رِ گَش تَـم زِ بي چا رِ گي          « در مصراع اوّل ، ركن اوّل ، هجاي

نَ دا  دَم بِ دو  سَر بَ يِك با  رِ گي          دوّم «ي »   بلند تلفّظ مي شود. »

u ــ ــ ، u ــ ــ‌ ، u ــ‌ ــ‌ ،‌ u ــ

فعولـن ، فعولـن ، فعولـن ، فعل 

******

بِ با يَد هَ وَس كَر دَ نَز سَر بِ دَر         « در مصرع اوّل،ركن سوّم،‌همزه حذف شده

كِ دَو رِ هَ وَس با  زِ يا مَد بِ سَر          است . هم چنــين در مصرع دوّم ، ركن اوّل

u ــ ــ ، u ــ ــ ،‌ u ــ ــ‌ ،‌u ــ         هجـاي سوّم « رِ » بلند تلفّظ مــي شودو در

فعـولن ، فعولـن ، فعولـن ، فَعل          ركن سوّم حذف همزه صورت گرفته است . »

******

بِ سَب زِه كُ جا تا زِ گَر دَد دِ لَم         « درركن اوّل هر دو مصراع هجاي سوّم(زِ)

كِ سَب زِه بِ خاهَددَ مي دَزگِ لَم        بلند تلفّظ مي شود.        

u ــ ــ ، u ــ ــ ، u ــ ــ ، u ــ       در مصراع دوّم ركن سوّم حذف همزه صورت

فعولــن ، فعولــن ، فعولـن ، فعل        گرفته است .»

 ******

تَ فَر رُج كُ نان دَر هَ وا وَ هَ وَس               «در مصرع اوّل ركن سوّم« وَ عطف »بلند

گُ ذَش تيم بَر خا كِ بِس يار كَس             تلفّظ مي شود.»

u ــ ــ ، u ــ ــ ، u ــ ــ ، u ــ

فعولــن ، فعولــن ،‌ فعولــن ، فعل