در فرصتهای آینده قصد داریم درمراحل مختلف به بررسی ترکیب سازی درآثار نه گانه ی مهدی اخوان بپردازیم. علاقه مندان به این موضوع می توانند با مراجعه به وبلاگ اینجانب ،موضوع را دنبال نمایند.
چکیده:
مقاله ی حاضر دربردارنده ی نتیجه ی پژوهشی است که در مجموعه آثار مهدی اخوان ثالث ازقبیل «ارغنون،زمستان،ازاین اوستا،آخرشاهنامه،درحیاط کوچک پاییزدرزندان،زندگی می گوید:امّابازباید زیست...،دوزخ امّاسرد،ترا،ای کهن بوم وبردوست دارم وسواحلی»به منظورشناسایی و دست یابی به ترکیبات و اصطلاحات محاوره ای در اشعار اخوان، انجام شده است.
مهدی اخوان ثالث در راستای برجسته سازی ترکیبات و واژگان زبان - که گونه ای از کاربرد ترکیبات وواژگان،درخــــارج از محدوده ی مــورد کاربرد در یک زمان خاص است.- نسبت به کاربرد ترکیبات ، واژگان،اصطلاحات و عبارت های عامیانه و محاوره ای در اشعار خود اقدام نموده است.او با بهره گیری از زبان محاوره و به بیان دیگری با بکارگیری زبان مردم کوچه و بازار،توانسته است به نوعی «هنجارگریزی سبکی»دست یابد.
اخوان درمصاحبه ای می گوید:«من از زبان عامّه ی روزگار هم بهره ها برده ام،کلمه ای دیده ام که جانشین ندارد اصلاًدر زبان عامّه است من چرا ازش استفاده نکنم و آن را به کارنبرم؟پهلوی یک کلمه ای به قول حضرات آرکائیک،مثلاًیک کلمه ی متداول امروزی که درزبان عامّه ی ما هست هم استفاده کنم .منتها نوع تلفیق اینها و به اصطلاح جاانداختن اینها بدون اینکه قصدی داشته باشم این جوری درآمده است.»[1]
واژگان کلیدی:
اخوان ثالث،آثاراخوان ثالث،ترکیبات عامیانه،فلکور،اصطلاحات عامیانه،اسم صوت،نام آوا
.
کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی